«Силер кайда гана болбогула, Алла (ар дайым) силер менен бирге» (Хадид, 4)
Кадимки калыйпа Харун Рашиддин уулу Мамунду бала кезинде устаты чыбык менен келиштирип туруп чаап калат.
Мамун:
- Эмнеге чаптың, устат? Устаты:
- Унчукпа.
Мамун кайрадан сурады:
- Эмнеге себепсиз эле чаптың, устат? Мугалими:
-Унчукпа дебедимби!
Арадан 20 жыл өтүп Мамун такка отурду. Жаңы калыйпанын биринчи жумушу баягы устатын чакыртып алуу болду. Калыйпа Мамун:
- Ардактуу устат, жанагында эмнеге жөндөн-жөн эле чаап жибердиң эле?.. Устаты жылмайып:
- Аны дагы эле унута элексиңби? Мамун:
- Эсимден чыкса өлөйүн.
Ошондо устаты калыйпага бир өмүр дарс боло турган насаатын айтты:
- Эр жетип халифа болгонуңда, адилетсиздикке дуушар болгон кишинин көргөн кордугун жылдар өтсө да унутпашын жон териси менен сезсин деп чапкамын...
Которгон жана даярдаган: Иманбек Азизилла уулу, Ош облусунун мусулмандарынын казыятынын кызматкери